Bloggers Ενωμένοι, Ποτέ Νικημένοι

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2008

Η γλώσσα των Ελλήνων είναι η γλώσσα που ομιλεί η φύση

Πολύς λόγος γίνετε ξανά για την Ελληνική γλώσσα και την "καταγωγή" της καθώς και του Ελληνικού αλφάβητου. Η θεωρία και παραφιλολογία που παρουσιάζει τους Φοίνικες ως δημιουργούς και δότες του αλφάβητου στους Έλληνες και κατ' επέκταση στον υπόλοιπο κόσμο έχει καταρριφθεί εδώ και 20 χρόνια.


Οι μελετητές, Έλληνες και ξένοι, έχουν δώσει τις απαντήσεις τους στο θέμα αυτό. Οι μελέτες και τα επιχειρήματα της ελληνικότητας του αλφάβητου και της Μητέρας γλώσσας φωτίζουν την αλήθεια.


Μια απλή έρευνα μπορεί να διαφωτίσει αυτούς που δεν γνωρίζουν και επιθυμούν να μάθουν. Και βέβαια είμαστε Έλληνες και πατριώτες και δεν τρώμε κουτόχορτο. Τα ινδοευρωπαϊκά και φοινικικά επιχειρήματα δυστυχώς συνεχίζουν να κυκλοφορούν και να μολύνουν τρόπον τινά ακόμη και Έλληνες, του εξωτερικού ή και του εσωτερικού. Ο τόπος διαβίωσης δεν κάνει καμία διαφορά στην αντικειμενικότητα με την οποία προσεγγίζονται τα Εθνικά Θέματα.


Όσο για το αν υπάρχει συνωμοσία εναντίον της Ελλάδος και του Ελληνισμού, βεβαίως και υπάρχει. Είναι τόσο παλιά, οργανωμένη και ευρεία που είναι δύσκολο σε πολλούς να πιστέψουν ότι υφίσταται. Επίσης, η τεχνική του εισοδισμού (ο λύκος ντυμένος πρόβατο), έχει τελειοποιηθεί τόσο πολύ που δυσκολεύει την αναγνώριση των προπαγανδιστών και σαμποτέρ.

Πιστεύω ότι η απάντηση για την προστασία της αλήθειας βρίσκεται σε αυτό που είπε ο Πλάτων:

Η άγνοια είναι η αιτία των κακών στους ανθρώπους



Με αφορμή
το θέμα της Ελληνικής γλώσσας, έχω την τιμή να παρουσιάσω το βιβλίο του Γιάννη Πρινιανάκη

"Η γλώσσα των Ελλήνων είναι η γλώσσα που ομιλεί η φύση"

Οι αιώνες που πέρασαν μας άφησαν σπασμένα αγάλματα, ερείπια, όνειρα που ζητούν καινούργια κορμιά ν' ακουμπήσουν, σκέψεις, σοφία και διανόηση.

Μα πάνω απ' όλα τον ανθό όλων αυτών, τη λαλέουσα, τη γλαφυρή τους γλώσσα, το λυγερότερο και εκφραστικότερο εργαλείο που μπόρεσε ποτέ να φτιάξει και να φθάσει η ανθρώπινη νόηση

(από το εμπροσθόφυλο του βιβλίου)

Δημοσιεύω τον πρόλογο του βιβλίου για να πάρετε μια γεύση του

­­­Ο θεϊκός Όμηρος, ο ισόθεος Ησίοδος και άλλοι γίγαντες του λόγου αισθάνονταν την ανάγκη επίκλησης θεών και μουσών για να τους συντρέξουν, φανταστείτε πόσο, μα πόσο πολύ, τους έχουμε ανάγκη εμείς οι ελάχιστοι για ένα τόσο δύσκολο θέμα! Επικαλούμεθα λοιπόν τη μούσα Καλλιόπη, τη μούσα της καλλιέπειας (καλά έπεα), τη μεγαλύτερη των μουσών, που έχει δώσει την πρέπουσα, την άπταιστη (άνευ πταίσματος) ασφάλεια (άνευ σφάλματος) και ανέλεγκτον (αδύνα­τον να ελεγχθεί) του λόγου "μειλίχεια αιδημοσύνη" -

η των Μουσών πρεσβυτάτη Καλλιόπη την άπταιστον ασφάλειαν του λόγου καί ανέλεγκτον "αιδοί μειλιχίη " (Οδ. θ. 172) διαπρέπουσαν παρέσχηκεν. (Εκ της Ιαμβλίχου επιστολής προς Δέξιππον)

Και το έχουμε τούτο ανάγκη, για να δώσει αξία στο έργο μας ανάλογη με το πάθος μας προς καθετί ελληνικό και περισσότερο τη λατρεία προς τη γλώσσα μας. Η αγάπη και το πάθος γι' αυτή μας την ενασχόληση ίσως κάτι ν' αξίζει, γιατί ... όποιος χωρίς συναισθηματική φόρτιση που δημιουργούν οι Μούσες φθάνει στις πόρτες της δημιουργίας, πιστεύοντας πως με την τέχνη του θα γίνει ικανός δη­μιουργός, είναι ατελής και αυτός και το δημιούργημά του. -

Ός δ' άν άνευ μανίας Μουσών επί ποιητικάς θύρας αφίκηται, πεισθείς άρα ως εκ τέχνης ικανός ποιητής εσόμενος, ατελής αυτός τε καί η ποίησις. (Πλάτωνος-Φαίδρος, 254α)

Το βιβλίο αυτό είναι μια αγωνιώδης προσπάθεια να εισχωρήσουμε μέσα στον πυρήνα των λέξεων της μητέρας όλων των γλωσσών, της γλώσσας του ανθρώπι­νου, του πανανθρώπινου πολιτισμού. Και σιγά σιγά όσο προχωρούμε, όσο πιο πολύ προχωρούμε, νιώθουμε βαθιά μέσα μας πως η ελληνική γλώσσα διαλαλεί τη σοφία που έχουν συσσωρεύσει πάνω της οι αιώνες. Και κάτι ακόμη περισσότερο: δεν ομιλούν δια της ελληνίδας γλώσσας μόνο οι πρόγονοί μας και μεις. Πίσω πίσω βαθιά στο χρόνο εντοπίζονται τα γενεσιουργά, τα δομικά στοιχεία της γλώσ­σας μας, ομιλεί μ' αυτά η μεγάλη δασκάλα και μάνα μας η φύση, με τα φαινόμενά της, με τους ήχους της, με τις πολυποίκιλες εκδηλώσεις της. Από εκεί αντλεί τη δύναμη, την αρμονία, τη σοφία και την εκφραστική της δύναμη.

Χρέος λοιπόν δικό μας να συντονιστούμε με τη συχνότητά της, ν' αφουγκραστούμε το λόγο της, να λατρέψουμε τη μαγεία της, να ταξιδέψουμε πίσω στο χρόνο και να δούμε τα θεϊκά γεννητούρια. Πολλοί τολμούν να ψελλίσουν πως κάποιοι άλλοι από τη φα­νταστική Ινδοευρωπαία χώρα μάς έφεραν και μάς σκόρπισαν σ' αυτή την ευλο­γημένη γη και μας κληροδότησαν το γένος, τη γλώσσα και τον τρόπο σκέψης τους.

Αν πράγματι τούτο συμβαίνει, πού είναι οι ναοί και τ' αγάλματα τους, τα ίχνη έστω της διέλευσής τους, πού αλλού ν' αναζητήσουμε τ' απομεινάρια του πολιτισμού τους; Γιατί μόνο εδώ υπάρχει ο Θεϊκός λεκτικός πλούτος; Και μιλώ­ντας για γλωσσικό πλούτο δεν εννοούμε την ποικιλία και την ποσότητα των λεκτι­κών στοιχείων, αλλά την ποιότητα, τη γλώσσα που οροθέτησε τις επιστήμες και τη φιλοσοφία, την ποίηση και τη μουσική, τα μαθηματικά και την ιατρική, το θέατρο και τον αθλητισμό, την αστρονομία και την τεχνολογία, το είναι και το γίγνεσθαι της ανθρώπινης διανόησης.

Δεν θέλω με αυτά να πω, πως οι πρόγονοί μας τίποτε δεν δανείστηκαν από τους τότε βαρβάρους. Ό,τι όμως πήραν, το πέρα­σαν μέσα από τα πνευματικά τους σπλάχνα, το μεταστοιχείωσαν, το εκλέπτυναν, του ετόρευσαν αρμονία και ρυθμό και τέλος βγήκε κάτι καινούριο σαν χρυσός από χρυσοφόρο μετάλλευμα. -


­Ό,τι περ άν Έλληνες βαρβάρων παραλάβωσι, κάλλιον τούτο εις τέλος απεργάζονται


λέει ο Πλάτωνας, και ο πολύ μεταγενέστερος Κ. Οικονόμου (1829) προς την φιλέλληνα νεολαία τονίζει: Η γλώσσα τών Ελλή­νων, τήν οποίαν, ώ φίλα τέκνα, σπουδάζετε φιλοτίμως, απέβη πρό χρόνων ήδη πολλών βάσις καί θεμέλιον της αληθινής παιδείας όλων τών πολιτισμένων εθνών, ως εξαίρετος γλώσσα τού ανθρωπισμού καί τής θείας καί ανθρώπινης σοφίας. Διά τούτο πανταχού τής Ευρώπης καί πρότερον ανεφάνησαν, καί τώρα μάλιστα διαλά­μπουσι ενδοξότατοι φιλόλογοι, αφιερώνοντες τό πλείστον μέρος τής κοινωφελούς αυτών ζωής εις κριτικάς εκδόσεις και εκδόσεις καί εξηγήσεις καί μεταφράσεις τών ­ ­αθανάτων τής Ελλάδος συγγραφέων καί ποιητών, καί σπουδάζοντες παντοιοτρόπως ωά πληθύνωσι και νάευκολύνωσι τά μέσα τά προς μάθησιν ταύτης τής τών γλωσσών βασιλίσσης, χωρίς τής οποίας όλη τών ανθρωπίνων γνώσεων η περιοχή φαίνεται άχαρις καί άζηλος καί ατελής, ως χρόνος δίχως έαρος, ως ημέρα δίχως ηλίου λαμπρού.


­­­­Η Ελληνική γλώσσα είναι η πλουσιότερη του κόσμου, όχι μόνο με το μεγαλοποίκιλο πλήθος των λέξεων της, αλλά και με μια γραμματική επίσης πλούσια και περίπλοκη, με οκτώ πτώσεις ονομάτων και τρεις αριθμούς, με οκτώ επίσης χρό­νους στα ρήματα και τέσσερις εγκλίσεις, ακόμη με απαρέμφατα, μετοχικές προ­τάσεις κ.ά. Διαθέτει επίσης πλήθος ανωμάλων σχηματισμών και εξαιρέσεων, των οποίων τη σοφία και το λόγο της ανώμαλης δομής, ο αναγνώστης αυτού του βιβλίου θα διαπιστώσει. Το κατασκεύασμα αυτό, περίτεχνο, θεϊκό και τιτάνιο, δεν μπορεί να είναι έργο σύντομου χρόνου, αλλά πρέπει να εκτείνεται χιλιετίες πριν από τον Όμηρο και τον Ορφέα, στις απαρχές του έλλογου όντος, αν σκεφτούμε πως την εποχή του Ομήρου και του Ορφέα είχε ήδη φθάσει σε ανυπέρβλητη τε­λειότητα. Πιστεύω πως μόνο μια τέτοια γλώσσα θα μπορούσε να απλώσει τους ευέλικτους πλοκάμους της, να επηρεάσει τους γύρω βαρβάρους και να τους γεμίσει, δηλαδή να δώσει έτοιμη τροφή, με πλήθος λεκτικών στοιχείων από τον ατρύγετο γλωσσικό της πλούτο. Αυτό και μόνο, από μόνο του, καταρρίπτει το σαθρό μύθο των Ινδοευρωπαίων.


Μελετώντας λοιπόν τη γλώσσα μας αποκαλύπτονται μπροστά μας οι απαρχές, τα ριζώματα του πολιτισμού, απολαμβάνουμε και μετα­λαμβάνουμε του άχραντου συσσωρευμένου κάλλους. Γι' αυτό κι εμείς τολμούμε δειλά και με δέος, όπως τόσοι άλλοι, να προσεγγίσουμε και να σκαλίσουμε, να εξορύξουμε από τον ατελείωτο ελληνο-γλωσσο-αρχαιολογικό μας χώρο ένα μι­κρό κομμάτι και τα πενιχρά μας ευρήματα αποτελούν για μας ακριβό στολίδι και δώρο. Και αποτελούν δώρο, όχι γι' αυτήν καθ' αυτήν την κατάκτηση, αλλά γιατί από αυτό το μικρό γίναμε κοινωνοί της μεγαλοσύνης που κρύβει στα θεμέλια της δημιουργίας της, η μελιτόεσσα γλώσσα μας.


Αξιωθήκαμε με αυτό να δούμε, να θαυμάσουμε, να διακρίνουμε ... εξ όνυχος τον λέοντα. Και τούτο γίνεται σε μια εποχή που έχουν εξαντληθεί τα γλωσσικά μας καύσιμα. Ο τρόπος της χρήσης και δημιουργίας νέων λέξεων δεν πειθαρχεί σε κανόνες και δυστυχώς πολλές φορές είναι και κενός ουσίας. Η κατανόηση όμως της κάθε λέξης και των παραγωγών της αιτίων θα δώσει νέα όψη στα παλαιά, θα δώσει νέα προϊόντα πολιτισμού και νέα πνευματικότητα στην τόσο τεχνολογικά ανεπτυγμένη και ταυτόχρονα μίζερη και πολιτιστικά άθλια εποχή μας. Το μικρό αυτό έργο, που είναι αφιερωμένο στους γιους και τις θυγατέρες των Συνελλήνων, δεν είναι γραμμένο για τους ειδικούς, τους οποίους τιμάμε.


Εδώ πρέπει να δηλωθεί ξεκάθαρα: Το βιβλίο αυτό είναι γραμ­μένο με πολύ φροντίδα και μελέτη, από έναν μη ειδικό και προορίζεται για χρήση των μη ειδικών και ίσως - όπως τα παιδιά συνεννοούνται καλύτερα μεταξύ τους - ­βοηθήσει να γίνουν πιο εύκολα συν-κοινωνοί του μεγαλείου της γλώσσας μας. Αν ισχυριστούμε πως η εργασία μας αυτή διεκδικεί το αλάθητο ή ότι κρούει κλειστές θύρες, θα ήταν αδικαιολόγητη υπερβολή, αν όμως πούμε πως είναι προϊόν αληθι­νού πάθους ή ανακούφιση μεταλόχιας απελευθέρωσης, δεν θα είμαστε μακρυά από την πραγματικότητα. Αν ακόμη τούτο το έργο εξάψει στον απλό αναγνώστη την αγάπη και τον προβληματισμό για τη γλώσσα μας, τότε ο σκοπός του βιβλίου έχει υπερκαλυφθεί.


Αν το παραπάνω δεν συμβεί, τότε ας πούμε πως χαριέντως παραλογιζόμεθα !!!


Βιογραφικό Σημείωμα του Γιάννη Πρινιανάκη

Γεννήθημε στο χωριό Πλάτανος του Νομού Ηρακλείου το έτος 1948.
Αποφόιτησε από το Λύκειο της Πόμπιας, το 1966.
Φοίτησε στην Α.Δ.Σ.ΕΝ./Σ/Μ και πήρε το πτυχίο του ναυτίλου μηχανικού. Ταξίδεψε ανά τον κόσμο ως αξιωματικός Ε.Ν και εξειδικεύθηκε στον τομέα των μηχανών εσωτερικής καύσεως, μέχρι το 1972. Υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό ως κελευστής. Δίδαξε στις σχολές Εμποροπλοιάρχων του Ασπροπύργου και της Ελευσίνας τεχνικά θέματα στα τμήματα μηχανικών μέχρι το 1981. Εργάστηκε ταυτόγχρονα κατά το ίδιο διάστημα στις νέες κατασκευές και επισκευές των πλοίων στα ναυπηγεία Ελευσίνας και στο Ναυτικό ως μηχανικός επισκευών πολεμικών πλοίων, στο ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Από το 1981 ως το 1983 εργάσθηκε στην εταιρεία «Μαλτέζος –Ηλιακά συστήματα Α.Ε» και το διάστημα 1983-1984 ως διευθυντής πωλήσεων της προαναφερθείσης εταιρείας. Από το 1984 μέχρι σήμερα είναι ιδρυτικό μέλος και εταίρος της «Πυραγέτης Ε.Π.Ε» που δραστηριοποιείται στους τομείς εξοικονόμησης ενέργειας, θέρμανσης, κλιματισμού, και ηλιακών συστημάτων. Κανένας τομέας γνώσης δεν τον άφησε αδιάφορο, κυρίως όμως ο τομέας των μελετών και ενδιαφερόντων του καλύπτει θέματα βιολογίας, εφηρμ. μηχανικής, θερμοδυναμικής, μηχανουργικής τεχνολογίας, φυσικής και αστροφυσικής, μηχανολογικών κατασκευών και μικροκατασκευών καθώς και αρχαίας θεολογίας και φιλοσοφίας.
Η ενασχόληση του με τις πρακτικές επιστήμες του έδωσε τη μέθοδο και το μαθηματικό τρόπο σκέψης, η δε ενδελεχής μελέτη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας του προσέφερε τη γνώση και η συγγραφή του βιβλίου «Η γλώσσα των Ελλήνων είναι η γλώσσα που ομιλεί η φύση» αποτελεί το συνδυασμό και των δύο.
Η αγάπη του προς κάθετι που σχετίζεται με την αρχαία Ελλάδα και ιδιαίτερα τη γλώσσα μας είναι το μεγάλο του πάθος και τον ακολουθεί από τα παιδικά χρόνια. Το πάθος αυτό που όλο και μεγαλώνει ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σκοπός ζωής. Χιλιάδες ώρες μελέτης, έρευνας και προβληματισμού πάνω σε θέματα ετυμολογίας των λέξεων μας, πότισαν το σφουγγάρι που άρχισε να στάζει. Οι σταγόνες του είναι το βιβλίο «Η γλώσσα των Ελλήνων είναι η γλώσσα που ομιλεί η φύση» και που του δίνει τη δυνατότητα και την ηδονή να μοιραστεί μαζί μας τις σκέψεις του.


Μην ξεχάσετε την έκθεση βιβλίου Αθήνα 2008 απο 8 έως 20 Μαΐου




1 σχόλιο:

Τdi είπε...

Δεν θεωρείς δηλαδή ότι η γλώσσα είναι δυναμικό μέγεθος και φαινόμενο?

Πως ονομάζει κανείς την γλώσσα των ανθρωπίνων φυλών που υπήρχαν εδώ...στην σημερινή Ελλάδα, πριν 11.000 χρόνια? Ελληνικά?

Έχει καμία σχέση η Σφηνοειδής Γραφή και οι Γραμμικές Α,Β με την Δωρική, την Ιωνική ή την Αιολική?

Έχουν σχέση όμως οι τελευταίες με τα Φοινικικά? Εδώ σε θέλω..


Φίλοι μου bloggers



Ενημέρωση



Blogs με ενδιαφέρον


Αγαπημένες μου αναρτήσεις

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ, 28/11/2008

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ, 14/11/2008

Lockheart, 29/8/2008

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ, 28/8/2008

Εχετλαίος, 26/8/2008

Πυρίσπορος, 23/8/2008

Πυρίσπορος, 08/8/2008

Πυρίσπορος, 07/8/2008

Πυρίσπορος, 05/8/2008

Edelweiss, 31/7/2008

Πυρίσπορος, 20/7/2008

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ, 20/7/2008

Πυρίσπορος, 27/6/2008

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ, 26/6/2008

ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΪΟΝ, 24/6/2008

Πυρίσπορος, 24/6/2008

Αγαπημένο μου τετραδιάκι, 28/5/2008